Uzunca bir zaman oldu. Tek kelime dahi yazmadım. İlham perimi mi bekledim bilemem; ama metafiziğe pek inanmadığım için dün aklıma anneannemin lafı geldi; “inanmazsan olmaz tabi mason”… Her neyse inanmamaya devam edeceğim, varsın periler gelmeyi versin. Geçen bu süre içerisinde birçok olay meydana geldi. Bunlardan şüphesiz cinsiyetçilik, homofobiklik, ayrımcılık, LGBTT hak ihlalleri listelenmeye kalksa birkaç sayfayı sadece bu listedeki başlıkları yazarak geçiştirmek zorunda kalacağım. Bunca hak ihlalinin olduğu bir dünyada bu ihlalleri ödüllendirmek de gerekir diye düşünenler de olsa gerek ki çok kısa bir zaman önce Hormonlu Domates Ödülleri sahiplerini buldu. Elbette hiçbir ödül sahibi ödülünü almaya teşrif etmedi; ama olsun biz onları bir kere daha anma fırsatını yakaladık. Peki neden domates???
> Yazının Devamı

1, 2, 3, ….., 6, 7, 8 ….. 120, 121, …., 365, 365. Günler ne kadar çabuk geçiyor. Değişen bir şey ise çoğu zaman yok gibi. 365 günün içerisinde nedense bazı günlere özel anlamlar vermiş bu insanlık. Aslında bakarsanız o günlere hapsetmiş anlamları. İlk başlarda güzel başlasa da daha sonraları “Hediye” günlerine dönüvermiş bu günler. Bir bakmışız sadece o gün “seni seviyorum” diyebilir hale gelmişiz, bir bakmışız sadece o gün birilerine sarılıp teşekkür etmişiz, bir bakmışız o gün elimizde birkaç tutam koparılmış ot ile sevgimizi anlatmaya kalkmışız ve bir bakmışız o günlerin anlamlarından sadece ansiklopedik bilgiler kalmış okunmayan köşelerinde.
> Yazının Devamı